Prvi mart, Dan je nezavisnosti Bosne i Hercegovine koji je, odlukom od 28. februara 1992. godine, proglasila Skupština Republike Bosne i Hercegovine u Sarajevu.
Naime, 29. februara i 1. marta 1992. godine, u BiH je održan referendum o nezavisnosti Bosne i Hercegovine od SFRJ. Većina Bosanaca i Hercegovaca izjasnila se tada pozitivno – glasali su za demokratsku i nezavisnu Bosnu i Hercegovinu, državu ravnopravnih građana.
Prema statističkim podacima, na referendum je izašlo 64,31% građana s pravom glasa, a za nezavisnost BiH glasalo je njih gotovo 99,44%. BiH je, dakle, proglasila svoju nezavisnost 1. marta 1992. godine, a kao odgovor na referendum, srpske paravojne formacije postavile su barikade u Sarajevu i drugim bosanskohercegovačkim gradovima u kojima je počela agresija na građane BiH.
Zemlje članice Evropske zajednice su 6. aprila 1992. godine, a dan kasnije i Sjedinjene Američke Države, priznale Bosnu i Hercegovinu kao nezavisnu i suverenu državu. Republika Bosna i Hercegovina je 22. maja 1992. godine postala članica Organizacije ujedinjenih nacija. Nažalost, u isto vrijeme oružani sukobi u pojedinim dijelovima Bosne i Hercegovine prerasli su u pravu agresiju i ratni požar, koji je uzrokovao ogromne ljudske žrtve i patnje, kao i materijalna razaranja.
Uspješnim otporom građana Republike Bosne i Hercegovine agresiji i zalaganjem Vlade Republike Bosne i Hercegovine za multietničku i demokratsku državu ravnopravnih naroda, BiH je očuvala svoj državnopravni i historijski kontinuitet. U američkom gradu Dejtonu 21. novembra 1995. potpisan je Mirovni sporazum, čime je završena agresija na BiH. Konačni sporazum potpisan je u Parizu 14. decembra 1995. godine, a Dejtonski sporazum potvrdio je Bosnu i Hercegovinu kao samostalnu i suverenu državu u evropskoj porodici država.