Na današnji dan, prije 33 godine, u noći između 25. i 26. augusta 1992. godine, Sarajevo je ostalo bez jednog od svojih najvećih kulturnih simbola – Nacionalne i univerzitetske biblioteke Bosne i Hercegovine u zgradi Vijećnice.

Granate ispaljene s položaja Vojske Republike Srpske pogodile su impozantnu građevinu iz austrougarskog perioda. U plamenu su nestala gotovo dva miliona knjiga, časopisa, rukopisa i dokumenata – neprocjenjivi dio bosanskohercegovačkog i svjetskog naslijeđa. Među njima su bila i rijetka izdanja koja se više nikada neće moći povratiti.

Sarajlije su te noći goloruki i nezaštićeni spašavali knjige iz vatre i dima, dok su snajperski hici i granate padali oko njih. Vijećnica, simbol multietničkog Sarajeva i raskršća civilizacija, pretvorena je u zgarište.

“Spaljivanje knjiga je pokušaj spaljivanja identiteta”, rečeno je kasnije u brojnim međunarodnim izvještajima koji su dokumentovali razmjere kulturnog genocida počinjenog u Bosni i Hercegovini.

Obnova Vijećnice trajala je godinama, a tek 2014. godine ponovo je otvorila vrata javnosti, obnovljena u svom vanjskom sjaju. Ipak, ono što je izgubljeno u vatri ostaje nenadoknadivo.

Danas, 33 godine kasnije, Sarajevo i Bosna i Hercegovina sjećaju se te noći ne samo kao gubitka kulturnog blaga, već i kao podsjetnika na to koliko je važno čuvati istinu i pamćenje. Jer paljevina Vijećnice nije bila slučajna – bila je to poruka agresora da se želi uništiti sve što podsjeća na zajednički život, raznolikost i trajanje Bosne i Hercegovine.